KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/5313 E., 2014/5187 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, müvekkillerinin içinde yolcu olarak bulunduğu otobüse, davalıların trafik sigortacısı, işleteni ve sürücüsü olduğu aracın 06.02.2009 tarihinde asli kusurlu olarak çarpması neticesinde müvekkillerinin yaralandığını ileri sürerek şimdilik davacı ... için 7.750 Euro işgücü kaybı, 2.425 Euro diğer maddi zararlar (tedavi masrafları, konaklama, zarar gören özel eşyalar) ve 26.500 TL manevi tazminatın, davacı ... için tedavi masrafları, konaklama ve zarar gören özel eşyalar için 1.656 Euro maddi tazminatın devlet bankalarınca yabancı para (euro) mevduat hesaplarına uygulanan en ... faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki TL karşılığının davalılardan (manevi tazminatın davalı ...’ten yasal faiziyle) müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.
Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı sürücü ...’in kazada %100 oranında kusurlu olduğu, davacı ...’nın %36,2 oranında malul kaldığı, iyileşme süresinin 3 ay olduğu, davacıların hastane masrafları ve ilaç giderlerinden feragat ettiği gerekçesiyle davacı ... için 9.184,90 Euro, davacı ... için 1.175,58 Euro maddi tazminatın dava tarihinden itibaren devlet bankalarınca yabancı para mevduat hesaplarına uygulanan en ... faiz ile birlikte fiili ödeme günündeki TL karşılığının davalılardan müteselsilen tahsiline, davacı ... için 7.500 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/5313, K. 2014/5187, 7 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama