Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/5445 K.2013/13031

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç ile davalının sürücüsü olduğu aracın çarpıştığını, sigortalı tarafından müvekkil şirkete hasar bedelinin tanzimi için Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde dava açıldığını, davanın kabulüne karar verildiğini, ilamın icraya konulması nedeniyle müvekkili tarafından icra dosyasına 42.569,00 TL ödeme yapıldığını, davalı araç sürücüsünün %66,67 kusur oranına isabet eden tutarın 28.380,00 TL olduğunu ancak davalı tarafın trafik sigortacısı tarafından müvekkili şirkete 6.000,00 TL ödeme yapıldığını belirterek bakiye 22.380,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kazayı yapanın kendisi olmadığını, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 14.443,00 TL'nin 14/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, 6762 sayılı TTK.’nun 1301. maddesinden (6102 sayılı TTK'nun 1472. maddesi) kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2013/5445

2013/13031

Dava dilekçesinde, davalının işleteni olduğu araç sürücüsünün, kazanın meydana gelmesinde %66,67 oranında kusurlu olduğu iddia edilerek sigortalıya ödenen miktarın anılan kusur oranına isabet eden tutarı talep edilmiştir. Bu itibarla, anılan kusur oranı davacı yönünden bağlayıcı olup ıslah dilekçesi ile bu oranın artırılması da mümkün değildir. Hal böyleyken, davalıya ait araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğunu belirtir bilirkişi raporu esas alınarak bu oran üzerinden hesaplanan tazminattan davalının sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece hükme dayanak yapılan 13/11/2012 tarihli bilirkişi raporunda, davacı ... şirketinin icra dosyasına 42.569,00 TL ödeme yaptığı, davalıya ait araç sürücüsünün %66,67 kusur oranına 28.380,00 TL'nin isabet ettiği, bu bedelden davalıya ait aracın trafik sigortasınca ödenen 6.000,00 TL'nin tenzil edilmesi ile kalanın 22.380,00 TL olduğu, bu bedel içerisindeki yargılama gideri ve vekalet ücreti çıkarıldıktan sonra davalının 20.443,00 TL hasar bedelinden sorumlu olduğu belirtildikten sonra sonuç kısmında (6.000,00 TL'lik ödeme, mükerrer tenzil edilerek) davacının 14.443,00 TL talep edebileceği bildirilmiştir. Mahkemenin, bilirkişi raporundaki mükerrer tenzili gözden kaçırarak yazılı şekilde hükme kurması bozmayı gerektirmiştir.

4-Davanın kısmen reddi nedeniyle, reddedilen miktar esas alınarak davalı lehine 952,44 nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.200,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.