Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/5721 K.2013/7869

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucunda, davacıya ait köpeği yarlanıp daha sonrada hayatını kaybettiğini belirterek 4.000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının olayda 8/8 oranında kusurlu olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına, maddi tazminat yönünden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. 12. maddesi gereğince nispi vekalet ücretine, manevi tazminat yönünden A.A.Ü.T. 10/3. maddesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru değil, bozma nedeni ise

de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, 6100 sayılı HMK.’nun 370. maddesi (eski 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi) uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.