Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/5754 K.2014/13247

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı H.. Ö.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı C.. K..’ın önüne çıkan bisiklete çarptığı, davalı H.. Ö..’in yola düşen bisiklet sürücüsüne çarpmamak için yaptığı manevra sonucu yaya olarak orta refüjde bekleyen davacı V. A.ya çarparak yaralanmasına neden olduğunu, davacı M.

A.’nın davacı Vahide’nin eşi olduğunu 5.518 TL. tedavi gideri ödediğini, tedavi süresi boyunca işyerini çalıştıramadığını 10.000 TL. kazanç kaybı, refakatçi ve diğer giderlerinin 2.000 TL. maddi, 10.000 TL. manevi tazminat, Vahide’nin ev işlerini yapamaması ve diğer zararları için 1.000 TL. maluliyeti nedeniyle 1.000 TL. maddi, 50.000 TL. manevi, Vahide’nin çocukları olan diğer davacılar için ayrı ayrı 5.000 TL. manevi tazminat olmak üzetre 19.518,75 TL. maddi,

95.000 TL. manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş,ıslah dilekçesi ile Vahide için 2.000 TL. olarak talep edilen maddi tazminat talebini 38.014,95 TL. olarak ıslah etmiştir. Yargılama aşaamsında M. A.vefat etmiş mirasçıları davaya devam etmiştir.

Davalı H.. Ö.. vekili kusur oranını ve talep edilen tazminatı kabul etmediklerini,davacılara tedavi giderlerini ödediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı C.. K.. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalıların kusurlarının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen kararın, davacıların temyizi üzerine Yargıtay tarafından, ceza mahkemesi dosyasının sonucunun beklenmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı Vahide için 38.014,95 TL. maddi, 7.000 TL. manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, diğer davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş hüküm davacılar vekili ve davalı H.. Ö.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı H.. Ö.. vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. Maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı V. A.nın yaralanması nedeniyle takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacılar vekili dava dilekçesinde davacı Vahide’nin yaralanması nedeniyle Vahide’nin eş ve çocukları olan diğer davacılar için de manevi tazminat talep edilmiş mahkemece davacıların manevi tazminat isteyemeyeceği gerekçesi ile taleplerinin reddine karar verilmiştir

Olay tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanununun 47.maddesine göre, Hakim, hususi halleri nazara alarak cismani zarara duçar olan kimseye yahut adam öldüğü taktirde ölünün ailesine manevi zarar namıyla adalete muvafık tazminat verilmesine karar verebilir. Buna göre, bedensel bütünlüğün ihlali halinde manevi tazminat hakkı sadece bedensel bütünlüğü zarara uğrayan kişiye tanınmış ise de, Hukuk Genel Kurulunun 02.12.1987 tarih 4-214 esas, 894 karar sayılı ilamında da açıkça ifade edildiği gibi, bedensel bütünlüğü zarara uğratan olay, yakınları bakımından da doğrudan doğruya zarar teşkil edecek nitelik kazanmış, yakınlarının ruh bütünlüğünü ağır şekilde ihlal ederek üzüntü duymalarına sebep olacak nitelikte ise illiyet bağının gerçekleşmiş sayılacağının kabulü gerekmektedir.

Dava konusu olayda bir kısım davacıların annesi davacı M. A.’nın eşi olan V. A. kaldırımda bulunduğu sırada davalı H.. Ö.. idaresinde bulunan aracın çarpması nedeniyle yaralanmış,Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen rapora göre %26 oranında maluliyeti bulunduğu belirlenmiş, uzun süre tedavi görmüş ve operasyonlar geçirmiştir.Bu şekilde bir yaralanmaya maruz kalan ve tedavi gören davacının çocukları ve eşinin bu yaralanma nedeniyle büyük üzüntü çekmiş olduklarının mutlak olmasına ve davacının durumunun ruhsal bütünlüklerini etkilediğinin kabulü ile bu davacılara da yukarıda anılan ilkelere göre hak ve nesafet ilkeleri gözetilmek suretiyle uygun miktarda manevi tazminat taktir edilmesi gerekirken aksine düşünce ile manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.