Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/5999 K.2013/8756

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında, Hakem Heyetince verilen 25.01.2013 gün 2012/1991.33 Esas ve 2013/130 sayılı Karara ilişkin İstanbul Anadolu 16. Asliye Ticaret Mahkemesince, Hakem Heyeti kararının temyiz edilemeyeceğine ilişkin 04.03.2013 tarihli 2013/600-2013/46 sayılı ek kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'nin sürücüsü olduğu ve davalı ...'ya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç nedeniyle meydana gelen kazada murisin vefat ettiğini belirterek anne ve baba için poliçe limiti uyarınca 21.000'er TL.den toplam 42.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı araç sürücüsünün kusuruyla kazanın meydana geldiğini belirterek talebin reddini savunmuştur.

Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; talebin kısmen kabulü ile anne için 13.575,47 TL, baba için 16.945,97 TL olmak üzere toplam 30.521,44 TL.nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş; davacı vekilinin temyiz talebi, İstanbul Anadolu 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 04.03.2013 tarihli 2013/600-2013/46 sayılı ek kararı ile reddedilmiş, ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 04.03.2013 tarihli ek karar ile 6100 sayılı HMK'nın 439/1 maddesi gereğince Hakem kararlarına karşı yalnızca iptal davası açılabileceği gerekçesiyle davacı tarafın iptal davası açma hakkı saklı kalmak kaydıyla temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; bu karar usul ve yasaya uygun değildir. Şöyle ki, 14.06.2007 tarihinde 26552 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve aynı tarihte yürürlüğe

giren 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesinin 12. fıkrasında, “Uyuşmazlığa düşen taraflar arasında açık ve yazılı şekilde yapılması gereken sözleşme ile daha yüksek bir tutar belirlenmemişse hakemin verdiği kırk bin Türk Lirasına kadar olan kararlar her iki taraf için kesindir. Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki kararlar için temyize gidilebilir” hükmü mevcuttur.

Her ne kadar 6100 sayılı HMK'nın 439. maddesinin 1. bendinde Hakem kararına karşı yalnızca iptal davası açılabileceğine ilişkin düzenleme mevcutsa da sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkların çözümlenmesine yönelik olarak sigorta tahkim sistemi ile ilgili usûl ve esasları düzenleyen özel kanun niteliğindeki 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun uygulama önceliği olduğu gözetildiğinde davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden İstanbul Anadolu 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 04.03.2013 tarihli 2013/600-2013/46 sayılı ek kararının ortadan kaldırılması gerekmiştir.

2- Hakem kararının esasına yönelik yapılan incelemede ise,

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/12 maddesine göre; ".... Uyuşmazlığa düşen taraflar arasında, açık ve yazılı şekilde yapılması gereken sözleşme ile daha yüksek bir tutar belirlenmemişse, hakemin verdiği kırkbin Türk Lirasına kadar olan kararlar her iki taraf için kesindir. Kırkbin Türk Lirasının üzerindeki kararlar için temyize gidilebilir. (Değişik cümle: 13/06/2012-6327 S.K./58.md.) Ancak, tahkim süresinin sona ermesinden sonra karar verilmiş olması, talep edilmemiş bir şey hakkında karar verilmiş olması, hakemlerin yetkileri dahilinde olmayan konularda karar vermesi ve hakemlerin, tarafların iddiaları hakkında karar vermemesi durumlarında her hâlükarda temyiz yolu açıktır. Temyize ilişkin usûl ve esaslar hakkında Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu uygulanır. "

Hakem heyetince hak sahipleri lehine tahsiline karar verilen toplam tazminat miktarı 30.521,44 TL olup, yukarıda açıklanan hüküm gereğince karar her iki taraf için de kesin nitelikte ve temyizi kabil değildir.