KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2013/6520 E., 2013/11870 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davada Sivas İcra Hukuk Mahkemesi ve Sivas 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi üzerine yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
- KARAR -
Dava, davacının emekli maaşından kesilen nafaka alacağının haksız yere kesildiği iddiasıyla icra dosyasında fazladan kesilen nafakanın kaldırılması istemine ilişkindir.
İcra Hukuk Mahkemesince, nafakanın kaldırılmasına ilişkin istemin Aile Mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Aile Mahkemesi ise, talebin icra dosyasında maaşa konulan haczin ortadan kaldırılması isteğinden ibaret olduğu, nafakanın kaldırılması istemi bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.
2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 16. maddesinde “Kanunun hallini mahkemeye bıraktığı hususlar müstesna olmak üzere İcra ve İflas dairelerinin yaptığı muameleler hakkında kanuna muhalif olmasından veya hadiseye uygun bulunmamasından dolayı icra mahkemesine şikayet olunabilir. Şikayet bu muamelelerin öğrenildiği tarihten yedi gün içinde yapılır.” hükmü getirilmiştir.
Dosya kapsamından, davacının çocuklarına bağlanan 415 TL nafakanın maaşından kesilmekte iken bunun haricinde 219 TL.nin daha haksız yere kesildiğini belirterek haksız kesilen 219 TL.nin kesilmemesini talep ettiği, davacının Aile Mahkemesinin 20.02.2013 tarihli duruşmasındaki beyanından da mahkeme ilamında hükmedilen nafakaya bir itirazı bulunmadığı, fazladan kesilen miktara itiraz ettiği anlaşılmıştır. Taraflar arasında Aile Mahkemesi tarafından hükmedilen nafaka miktarına itiraz olmayıp uyuşmazlığın icra memurunun işlemini şikayet kapsamında olduğu anlaşılmaktadır. O halde uyuşmazlığın İcra Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.
2013/6520
2013/11870
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/6520, K. 2013/11870, 11 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama