Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/6652 K.2014/6633

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı A.. S.. A.Ş. vekili ve A. Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araçların karıştığı kazada yaralandığını belirterek fazlaya dair haklarını saklı tutarak çalışma gücü kaybı nedeniyle 500,00.-TL, tedavi giderleri için 500,00.-TL olmak üzere toplam 1.000,00.-TL maddi tazminat, ayrıca 60.000,00.-TL manevi tazminatın sigorta şirketlerinden poliçe limitleri ile sınırlı olmak kaydıyla olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müteselsilen tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile arttırmıştır.

Davalı A.. S.. A.Ş. ve A. Sigorta A.Ş. vekilleri, kusur oranında, gerçek zarardan, poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı N. T.'e usulüne uygun davetiye tebliğine karşın davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı O.. Ç..'in % 20, davalı R..

G..'in ise % 80 kusurlu olduğu, davacının % 7.2 çalışma gücü kaybının bulunduğu kabul edilerek davanın kısmen kabul kısmen reddi ile geçici ve sürekli çalışma gücü kaybı için 29.823,44.-TL maddi tazminatan, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile davacının çalışma gücü kaybı oranı dikkate alınarak % 10 oranında hakkaniyet indirimi uygulanması sonucu 27.412,81.-TL maddi tazminatın sigorta şirketlerinden dava, diğer davalılardan olay tarihinden, ayrıca 10.000,00.-TL manevi tazminatın sigorta şirketleri dışındaki davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı A..

S.. A.Ş. vekili ve davalı A.Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle davalı trafik sigortalarının hükmedilen maddi tazminattan müteselsilen sorumlu olmalarına göre davalı A.. S.. A.Ş. vekili ve davalı A. Sigorta A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar verimesi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

a-Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince çalışma gücünün kaybı nedeniyle maddi tazminat ve BK 47. maddesi (TBK m. 56) gereğince manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun “Zarar Miktarının Tayini” başlıklı 43. maddesinde Hakim, hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre tazminatın suretini ve şümulünün derecesini belirleme konusunda taktir hakkı tanınmış, yine “Tazminatın Tenkisi” başlıklı BK'nın 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) ise zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur düzenlenmiştir.

BK'nın 43. maddesi gereğince tazminattan indirim yapılması “kusur oranı”, “hatır taşıması”, “görevin gerektirdiği zorunluluklar” gibi nedenlerle sözkonusu olabilirken, BK'nın 44. maddesi gereğince zarar görenin “zarara razı olması”, “zararın artmasına ve failin hal ve mevkiini ağırlaştırması” gibi nedenlerle mümkün olabilmektedir. Bunun dışında soyut gerekçelerle hakkaniyet indirimi yapılması mümkün değildir. Bu husus somut olay bakımından uygulaması sözkonusu olmasa da 6098 sayılı TBK'nın 55. maddesinde de düzenlenmiş ve hesaplanan tazminattan miktar esas alınarak artırma ve eksiltme yapılamayacağı belirtilmiştir.

Somut olayda dosya kapsamından BK'nın 43. ve 44. maddesi gereğince indirim yapılmasını gerektirir her hangi bir olgu bulunmamasına karşın mahkemece bilirkişi tarafından belirlenen tazminat miktarından davacının ekonomik durumu, maluliyet oranına göre iş bulma imkanı gibi soyut gerekçelerle tazminattan indirim yoluna gidilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

b-Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT’nin 3/II. maddesi, ”Müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise, her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, ret sebepleri ortak olan davalılar yararına, reddedilen maddi tazminat yönünden tek vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, ayrı ayrı hükmedilmesi doğru görülmemiştir.