Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/6855 K.2014/8847

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı E.. T.. vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 03.06.2014 Salı günü davacı L. Varlık Yönetim AŞ (Y. ve K. Bankası AŞ) vekili Av. F. M. A. ile davalı E.. T.. vekili Av. O. E. geldiler. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı Banka vekili, davalı borçlu M. M.aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun, dava konusu taşınmazını davalı Ergin’e satışına ilişkin tasarrufun iptalini talep etmiştir. Davalı Ergin vekili ile davalı borçlu vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, taşınmazın satış bedeli ile gerçek değeri arasında fahiş fark bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Ergin vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, İİK.277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Bedel farkından dolayı tasarrufun iptaline karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dairemizin yerleşmiş içtihadına göre taşınmazın satış bedeline mahsuben yapılmış resmi belgeli ödemelerin de tapuda gösterilen satış bedeline ilavesi suretiyle bedel karşılaştırılmasının yapılması gerekir.

Somut olayda satış bedeline mahsuben yapıldığı ileri sürülen havalelerin gönderildiği ve tanık olarak dinlenen kişiler de iptali istenen satışı doğrulamışlar ve bu kişiler ile davalı borçlu arasında söz konusu satıştan başka bir ticari ya da para alışverişini gerektiren ilişki varlığı da iddia ve ispat edilmemiştir.

Hal böyle olunca mezkur havalelerin satış bedeline eklenmesi suretiyle yapılan karşılaştırmada bedel farkının bulunmadığı ayrıca davalılar arasında davalılar arasında akrabalık, arkadaşlık, ticari ilişki gibi borçlunun mal kaçırma kastını 3. kişinin bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunu gösterir bir yakınlığın da ispat edilemediği nazara alınıp davanın reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi isabetli değildir.