KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/7235 E., 2013/7667 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkillerinin desteğinin yolcusu olarak bulunduğu trafik sigortasız araçta bulunduğu sırada meydana gelen sonucu vefat ettiğini belirterek davacıların her biri için ayrı ayrı 500,00.-TL olmak üzere toplam 1.000,00.-TL destek tazminatının temerrüt tarihi olan 26.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep etmiştir.
Mahkemece davanın davalı sigorta şirketine karşı sigorta poliçesine dayalı olarak açıldığı, 6102 sayılı TTK’nın 4/1-a maddesi gereğince görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesi ile davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma zararının tazmini istemine yöneliktir.
6100 sayılı HMK'nin 331/II. maddesi “Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder” hükmünü içermektedir. Buna göre mahkemece görevsizlik kararı ile yargılama giderlerine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden
hükmün 6100 sayılı HMK’nin geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nın 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/7235, K. 2013/7667, 23 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama