Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/7404 K.2014/7077

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni ve sürücüsü olduğu aracın davacı idaresinde bulunan araca çarpması nedeniyle davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere tedavi giderleri, yol giderleri ve diğer masraflar için 15.000 TL. maddi, 5.000 TL. manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş ise de verilen hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanamamaktadır.

Kazadan sonra düzenlenen kaza tespit tutanağında kazanın nasıl olduğunun anlaşılamadığı belirtilmiş kusur dağılımı yapılmamıştır. Davacı olaydan sonra alınan ifadesinde plakasını alamadığı bir aracın kendini sıkıştırdığını bariyerlere çarparak kontrolünü kaybettiğini, başka bir aracın arkasından çarptığını belirtmiş, davalı B..

S.. ise davacının sağ sol yaparak çok hızlı seyrettiğini direksiyon hakimiyetini kaybederek bariyerlere çarptıktan sonra da kendi aracına çarptığını beyan etmiştir.Mahkemece dinlenen görgü tanığı ambulans şoförü M.. D.. ise beyanında davalı aracının davacı idaresindeki aracı sıkıştırarak arkadan çarptığını, davacının direksiyon hakimiyetini kaybederek bariyerlere çarptığını belirtmiştir.

Mahkemece makine mühendisinden alınan raporda davacının hızlı seyrettiği ve direksiyon hakimiyetini kaybederek bariyerlere çarptığı, sonra da davalıya ait araca çarpması nedeniyle %75 oranında, davalının ise önceden gördüğü davacı aracına karşı önlem almaması nedeniyle %25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Taraf vekillerinin itirazı üzerine mahkemece Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınması için dosya gönderilmiş, Adli Tıp Kurumu mahallinde keşif yapılması ve araçların çarpma noktaları ve hasarları yerlerinin belirlenmesi gerektiğini belirterek dosyayı geri çevirmiştir.

Mahkemece mahallinde keşif yapılarak kaza analiz uzmanı komiser bilirkişiden rapor alınmış, hasara göre davalı aracındaki hasara göre davacının tam kusurlu olduğu belirtilmiş, buna göre davanın reddine karar verilmiş ise de raporlar arasındaki çelişki giderilmeden verilen karar usul ve yasaya uygun değildir.

Mahkemece,Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınmasına karar verildiğine göre ATK tarafından düzenlenen ön raporda belirtilen eksiklikler tamamlanarak her iki aracın hasarlarını gösteren fotoğraf, hasar tespit tutanağı, ekspertiz raporu gibi deliller toplanarak taraf beyanları ve tanık beyanları da incelenerek Adli Tıp Kurumu’ndan kusur dağılımına ilişkin, raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.