Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/748 K.2014/7523

Taraflar arasındaki Tasarrufun İptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili süresi dışında davalılar K.. K.., M.. K.. ve N.. K.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu K.. K..'nin alacaklılarından mal kaçırmak adına kayıtlı Turgutlu 22 parsel 1 nolu bağımsız bölümü 27.12.2007 tarihinde, aynı parsel 3 nolu bağımsız bölümün 2/3 hissesi üzerine 7.8.2009 tarihinde davalı E..S.. E.. lehine 35.000,00 TL ipotek tesis ederek 4.2.2010 tarihinde kızı davalı N.. K..'ya, adına kayıtlı 2804 parseli 25.3.2010 tarihinde oğlu davalı M.. K..'ye sattığını belirterek davalılar arasındaki ipotek ve satış işlemlerine ilişkin tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar K.. A.., Nurdan ve M.. K.. vekili, 27.12.2007 tarihli satışın borçtan önce yapıldığını,taşınmazları ekonomik sıkıntı nedeniyle bedeli karşılığı çocuklarına sattığını, borcuna karşılık ipotek tesis edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı E.S.. E.., borçlu ile şahsına ait .....Plastik N.. E.. firması arasında yirbeş yıldır ticari ilişki olduğunu, alacaklarına karşılık dava konusu ipoteğin tesis edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma toplanan delillere göre,davalı borçlu ile çocukları Nurdan ve Mustafa arasındaki tasarrufların bağış hükmünde olup İİK 278 madde gereğince iptale tabi olduğu gerekçesiyle davalılar K.. A.., Nurdan ve Mustafa'ya yönelik davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların satışına ilişkin tasarrufların iptaline, davalı E.. S.. E..hakkında açılan davanın ise, davalı E.. S..'ye verilen ipoteğin sebebinin davalı K..A..'nin mal alışverişinden dolayı borçlu olması, daha önce verdiği çeklerin karşılıksız çıkması dava konusu ipoteğin mal kaçırma amacı taşımadığı gerekçesiyle bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar K.. K..,M.. K.. ve Nurdan Kesici Kaya vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Mahkeme hükmü davalılar K.. K.., M.. K.. ve Nurdan Kesici Kaya vekiline, 7.11.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesinin, H.U.M.K.nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 27.11.2012 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-İİK'nun 279/1-1 maddesi borçlunun teminat göstermeyi evvelce taahhüt etmiş olduğu haller müstesna olmak üzere borçlu tarafından mevcut bir borcun temin için yapılan rehinlerin iptale tabi olduğu, Aynı Yasanın 280/1 maddesi ise malvarlığı borçlarına yetmeyen bir borçlunun alacaklılarına zarar vermek kastıyla yaptığı tüm işlemlerin, borçlunun içinde bulunduğu mali durumu ve zarar verme kastının işlemin diğer tarafınca bilindiği veya bilinmesini gerektiren açık emarelerin bulunduğu hallerde tasarrufun iptal edileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda borçlu tarafından davalı E..S.. E.. lehine dava konusu 3 parsel üzerine tesis edilen 7.8.2009 tarih 35.000 TL ipotekle ilgili davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir.İİK 279/1-1 madde kapsamında 7.8.2009 tarihli tasarruf değerlendirildiğinde anılan ipotek, haciz veya aciz veya iflastan evvelki bir yıl içinde yapılmadığından bu madde kapsamında iptale değildir.Ancak borçlu ile davalı E..

S..'nin vekili olduğu şirket arasındaki ticari ilişkiler nedeniyle davalı E.. S...borçlunun durumunu ve amacının bilebilecek kişilerden olması nedeniyle dava konusu 7.8.2009 tarihli ipotek tesisine ilişkin tasarrufun davacının takip konusu alacak ve fer'ileriyle İİK 280/1 madde gereğince iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.