Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/7665 K.2014/18240

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı Ulaştırma Bakanlığı ve İ.. V.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilli şirket tarafından 3 ayrı sigorta poliçesi ile teminat altına alınan Ç.. Hava Servisi A.Ş.'nin işletilmesinde olan bina, demirbaşlar, içindeki emtia, muhteviyatı ve terminal sahasında kullanılan araçlar İstanbul Atatürk Havalimanı Kargo (C) terminalinde çıkan yangın sonucu hasara uğradığını, hasarın müvekkilince sigorta ettirene ödendiğini, hasarın meydana gelmesinde davalı özel ve kamu hukuku tüzel kişilerinin kusurlu olduğunu belirterek 3.024.088,66.-USD ($) maddi tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek Devlet Bankalarının ABD Dolarına uygulanan en yüksek oranda faizi ile davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara göre; davalılar Havaalanları Yer Hizmetleri A.Ş., Devlet Hava Meydanları İşletmesi ve H..Sigorta A.Ş. yönünden feragat nedeni ile davanın reddine, Davalı Ulaştırma Bakanlığı ve İ.. V.. hakkında açılan davanın idari yargı yerinin görevli olduğu gerekçesi ile yargı yolu görev bakımından reddine, davalılar S S... Lojistik Hizmetleri A.Ş., A..

Sigorta A.Ş. ve Anadolu Türk Sigorta A.Ş. hakkındaki dava taraflarca takip edilmediğinden yasal süre içinde yeniden başvuru oluncaya kadar bu davaların işlemden kaldırılmasına, yasal sürede bir yenileme olursa, iş bu davadan tefriki ile yeni esasa kaydedilerek yargılamaya devam edilmesine, yasal süre içinde bu davalar yenilenmez ise, bu davalılar yönünden de ek karar yazılmasına karar verilmiş, hüküm davalı Ulaştırma Bakanlığı ve İ.. V.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6102 sayılı TTK 1472. maddesi gereğince davacı sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Feragat, HUMK'nın 91. maddesinde (6100 sayılı HMK m. 307) belirtildiği üzere iki taraftan birinin (davacının) talep sonucundan vazgeçmesidir. Davasından feragat eden davacı, bununla, dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde istemiş olduğu, haktan kısmen veya tamamen vazgeçmektedir. Davadan feragat, davacının mahkemeye karşı yaptığı tek taraflı bir irade beyanı ile olur ve tamamlanır.

Feragatin geçerliliği için, bunun davalı tarafından kabul edilmesine veya feragate muvafakat etmesine gerek yoktur. Feragat sözlü yapılabileceği gibi yazılı olarak da yapılabilir. Ancak feragat beyanının açık olması ve davacının beyanından onun gerçek amacının davadan feragat etmek olduğunun açıkça anlaşılması gerekir. Bunun yanında şarta bağlı feragat da geçerli değildir (KURU Baki, Hukuk Muhakemeleri Usulü, B. 6, C. IV, İstanbul 2001, s. 3544-3673).

Davadan feragat, davayı geri almadan farklıdır. HUMK’nın 185/1. maddesindeki (HMK md. 123) davayı geri alma anlamında da kullanılan davadan vazgeçme ile davayı geri alan davacı, bununla talep sonucundan, yani hakkın özünden feragat etmemekte, sadece davasını geri almakta ve onu ileride tekrar açabilme hakkını saklı tutmaktadır. Davadan feragat, davalının rızasına bağlı olmadığı halde, davacının davayı geri alabilmesi için davalının rızası şarttır.

Somut olayda uyuşmazlık, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri nitelikte olup davacı yan davalılardan Havaalanları Yer Hizmetleri A.Ş., Devlet Hava Meydanları İşletmesi ve H..Sigorta A.Ş. aleyhine talep etmiş oldukları tazminattan feragat etmiş, bu davalılar yönünden dava reddedilmiştir.

Davada, davacı tarafından sigortalısına ödenen tazminatın, rücuen tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiş, diğer bir söyleyişle iddianın ileri sürülüş biçimine göre davalılar arasında teselsül söz konusu olmakla, davacı yan vekilinin müteselsil borçlulardan bir kısmı hakkındaki davadan ve alacak haklarından feragat etmiş olmasının, 6098 sayılı TBK’nın 166 vd. maddeleri (818 sayılı BK m. 147) çerçevesinde diğer müteselsil borçlu davalılara da sirayet edip etmeyeceği,

feragat beyanının bu davalıları da kapsayıp kapsamadığı hususunun da değerlendirilmesi gerekmekte olup Yargıtay İBK’nın 11.04.1940 gün ve 70 sayılı ve YHGK’nın 21.11.1981 gün ve 1981/2-551 sayılı kararları uyarınca bir kısım davalılar hakkındaki davadan feragate ve bu feragatin diğer davalılar bakımından da sonuç doğurup doğurmayacağına ilişkin değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesini teminen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.