Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/8337 K.2014/9153

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı G. Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin yolcusu olduğu motosiklete davalıların işleten, sürücü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu yaralanmasına neden olduğunu, Biga Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22.04.2011 tarih, 2008/21 esas, 2011/220 karar sayılı dosyasının tarafları ve konusunun aynı olduğunu, bu dosyanın fazlaya dair hakları saklı tutularak kesinleştiğini, sözkonusu dosyada belirlenen zarar miktarlarından bakiye kalan miktarın tazmini için bu davayı açtıklarını belirterek 5.630,00.-TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı G. Sigorta A.Ş. vekili, 6111 sayılı Yasa gereğince tedavi giderlerinden sorumluluklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar İsmail ve M.. Ö.. ile H.. D.. ve İ.. Y..'a usulüne uygun davetiye tebliğine karşın duruşmalara katılmamış ve davaya cevap vermemiştirler.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının yolcusu olduğu motosiklet sürücüsünün kusursuz olduğu ve davacının % 5.1 oranında çalışma gücü kaybı olduğu kabul edilerek davanın An. Türk Sigorta A.Ş. yönünden reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile 5.630,00.-TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Güneş Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK md. 54) gereğince tedavi giderleri nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren ve 2918 sayılı yasanın 98. maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Yasanın 59. maddesinde, “trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın "Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı", Yasanın geçici 1. maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı,

sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanunun 59. maddesine göre belirlenen tutarın % 20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği" öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1. maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir. Karayolları Trafik Kanuna göre, zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

Sigorta poliçesinde belirtilen, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle sigorta şirketi zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır. Bununla birlikte sözkonusu Yasal düzenleme haksız fiil sorumluları (işleten ve sürücü gibi) yönünden her hangi bir ayrıksı düzenleme getirmemiş olduğundan bu kişiler yönünden tedavi giderlerine ilişkin sorumluluk devam edecektir.

6100 Sayılı HMK’nin 266. (1086 Sayılı HUMK m. 275) maddesinde, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerektiği hükmüne yer verilmiştir. Dava konusu tedavi giderleri miktarının saptanması uzman doktor bilirkişi aracılığı ile belirlenmelidir.

Somut olayda, mahkemece tedavi giderleri yönünden her hangi bir inceleme yaptırılmaksızın Biga Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22.04.2011 tarih, 2008/21 esas, 2011/220 karar sayılı dosyasında davacının fazlaya dair haklarını saklı tutarak dava açtığı ve ek dava niteliğindeki temyiz konusu edilen dosyadaki talebin bakiye alacağına ilişkin olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz edilmeksizin kesinleşen Biga Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22.04.2011 tarih, 2008/21 esas, 2011/220 karar sayılı dosyası incelendiğinde tedavi giderleri yönünden uzmanlığı bulunmayan bilirkişi raporunun hükme esas alındığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda Mahkemece, tarafların delillerinin toplanması, özellikle davacı tarafından ödendiği ve SGK tarafından karşılanmadığı iddia edilen tedavi giderinin belirlenmesi ve davacı tarafından ödendiği ispat edilen bu tedavi giderlerinden 2918 sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında kalanların ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğuna esas olanların belirlenmesi için uzman doktor bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması,

2918 Sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında kalan tedavi giderleri olduğunun tespit edilmesi halinde Sosyal Güvenlik Kurumu'nun sorumluluğu sözkonusu olacağından ve 6111 sayılı Yasa'nın 25.02.2011 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra davanın açıldığı gözönüne alınarak tedavi giderine ilişkin talebin davalı sigorta şirketi yönünden pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi ancak yasa kapsamı dışında kalan tedavi,

bakıcı veya tedaviye bağlı sair giderlerden ise davalı sigorta şirketinin sorumlu tutulması ve her iki halde de diğer haksız fiil sorumlularının (işleten ve sürücü gibi) sorumluluklarının devam ettiğinin dikkate alınması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.