Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/8465 K.2013/12074

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle; Alacaklı davacı tarafından borçlu ... hakkında ne İİK.nun 143. maddesi uyarınca kat’i aciz belgesi, nede İİK.nun 105. maddesi uyarınca geçici aciz belgesi niteliğinde haciz tutanağı ibraz edilmemiş olmakla dava şartının gerçekleşmediği düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş olmasının doğru bulunmadığı gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar Hasan ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, davacı vekili tarafından bozma kararından sonra aciz vesikası ibraz edilmesine, 3. kişi konumundaki davalılar İbrahim ve Hasan'ın borçlu davalı ile aynı kasabadan olmaları yanında dava konusu taşınmaza bitişik başka bir taşınmazlarının olması nedeniyle aralarında komşuluk ilişkisinin de bulunmasına ve tüm dosya kapsamından borçlu davalının mali durumu ile alacaklıları ızrar kastını bilen veya bilebilecek durumda olduklarının anlaşılması yanında başka bir alacaklı tarafından aynı tasarrufla ilgili olarak açılan iptal davasının kabul

2013/8465

2013/12074

edildiği ve dairece kararın onanmış olduğunun belirlenmesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalılar Hasan ve ...'nın temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Ancak tasarrufun iptali davalarında karar harcının tasarrufa konu malın tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile icra takibine konu edilen alacak miktarından hangisi daha az ise o değer üzerinden alınması gerekirken mahkemece bu kurala uyulmaksızın alınması gerekenden daha az karar harcına hükmedilmesi doğru olmayıp, bu husus kamu düzeni ile ilgili olmakla hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.