Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/8638 K.2013/8921

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen davada davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek ilk davada ve birleştirilen ikinci davada 5.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 50.000,00'er TL manevi tazminatın, diğer birleştirilen davada ise 37.042,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının sigorta şirketi dışındaki davalılar 27.042,00 TL'den sorumlu olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile ilk açılan davada 5.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 15.000,00'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, 2005/119 Esas sayılı dosya yönünden davanın reddine, son açılan ve birleştirilen 2010/16 Esas sayılı davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 17.565,00 TL (sigorta şirketi

10.878,00 TL'den sorumlu olmak üzere), davacı ... için 19.477,00 TL (sigorta şirketi 12.229,16 TL'den sorumlu olmak üzere) davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davaların kaza tarihinde yürürlükte bulunan ceza yasasında düzenlenen 5 yıllık zamanaşımı içinde açılmış olmasına göre davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Borçlar Kanunu’nun 47.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır.

O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda, davacı anne ve babanın genç yaştaki çocuklarını kaybetmiş olması, davalı sürücünün tam kusurlu olması gibi etkenler dikkate alındığında davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için adalete uygun düşmemektedir. Bu nedenlerle manevi tazminata ilişkin hükmün davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Ayrıca kabule göre de, davacılar vekili ilk açılan davada davalı sürücüden toplam 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 100.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiş, birleştirilen diğer dosyada ise aynı tutarlarda tazminatın davalı araç işleteninden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Daha sonra açılan ve birleştirilen davada ise bilirkişi raporu ve ödenen tazminat tutarı dikkate alınarak, araç sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısından bakiye destekten yoksun kalma tazminatı isteminde bulunulmuştur. Birleştirilen her dosya bağımsızlığını koruduğu için mahkemece, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla talep sonuçları değer-

lendirilerek her bir dosya için ayrı ayrı hüküm kurulmalıdır. Mahkemece araç sürücüsü aleyhine açılan ilk davada destekten yoksun kalma tazminatının talep edildiği gibi toplam 10.000,00 TL'nin ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile toplam 30.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsiline karar verildiği halde, araç işleteni ... aleyhine açılan 2005/119 Esas sayılı dosyada destekten yoksun kalma ve manevi tazminat tutarları ve vekalet ücreti yönünden hüküm kurulması gerekirken, asıl dosyada karar verildiği gerekçesi ile hüküm kurulmaması doğru görülmemiştir.