Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/8702 K.2014/9191

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı O.. T..'ın işleteni, davalı (küçük) T. T.'ın sürücüsü olduğu aracın davacı Fatma'nın eşi, diğer davacıların babası Kadir Koçak'a çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, davalılar Yusuf ve Hatice'nin olay tarihinde 14 yaşında olan Tolgahan'a araç kullandıran anne/baba olarak kusurlu ve sorumlu olduklarını ileri sürerek, ıslahla birlikte davacı eş Fatma için 135.698,65 TL., davacı Bedriye için 34.102,54 TL., davacı B. B. için 38.251,82 TL. destekten yoksun kalma tazminatı ile her davacı için 50.000,00'er TL. manevi tazminatın faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacıların ıslah edilen maddi tazminat taleplerinin kabulüne, manevi tazminat taleplerinin ise; 25.000,00'er TL. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-)Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dava konusu olaya ilişkin olarak görevli memurlarca düzenlenen 19.1.2010 tarihli Trafik Kazası Tespit tutanağında davalı sürücünün dava konusu olayda tali kusurlu olduğu müteveffa yayanın ise asli kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Olaya ilişkin olarak yürütülen hazırlık soruşturması sırasında yapılan keşif sonucu alınan 08.3.2010 tarihli bilirkişi raporu ile eldeki davanın yargılaması sırasında yapılan keşif sonucu alınan 27.6.2010 tarihli bilirkişi raporunda da kusur durumunun kaza tutanağındaki gibi belirtildiği görülmektedir.

Bununla birlikte, mahkemece yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 30.11.2011 tarihli raporunda ise davalı sürücünün asli (% 70) müteveffa yayanın tali (%30) kusurlu olduğu belirtilmiş olup, mahkemece bu kusur oranı benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olmasına karşın, Adli Tıp Kurumundan alınan raporda yukarıda anılan tüm hususlar bir bütünlük içerisinde irdelenmediği gibi, bilirkişi raporlarıyla belirlenen kusur oranları yönünden çelişki meydana geldiği tartışmasızdır.

Öte yandan, dosya kapsamı itibariyle ve dosya içinde tam sureti bulunmamakla birlikte, Taksirle Ölüme Neden Olmak suçu nedeniyle küçük sanık (davalı) sürücü T. T. aleyhine açılan ve Kangal Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/246 Esas sayılı dosyasından yapılan yargılama sonunda 28.1.2014 gün ve 2014/24 Karar sayısı ile hüküm kurulduğu ve dosyanın halen temyiz incelemesinde olduğu, ayrıca; davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği üzere dava dışı sigorta şirketince dava konusu olay sebebiyle davacı tarafa ödediği tazminatın rücuen tahsili için davalılar aleyhinde Kangal Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/65 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, bu dosya suretinin de dava dosya içerisinde konulmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu'nun 53.maddesi (6098 S.TBK'nun 74.maddesi) uyarınca, hukuk hakimi ceza mahkemesince belirlenen kusur oranıyla bağlı değil ise de; hukuk hakiminin ceza mahkemesince belirlenen maddi olgu ile bağlı olacağı açıktır.

O halde, mahkemece, öncelikle ceza yargılamasına ilişkin davanın sonucunun beklenmesi, kusur yönünden meydana gelen çelişkilerin giderilmesi ondan sonra yukarıda açıklanan hususlarla birlikte dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip tartışılarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-)Bozma neden ve şekline göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.