Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/9881 K.2013/13788

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın trafik kazası sonucunda kusurlu olarak müvekkiline ait araçta hasara neden olduğunu ileri sürerek 13.095,67 TL. tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalı şirket hakkındaki davanın aracın işleteni olmadığından husumet yönünden reddine, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüyle 10.822,39 TL'nın bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dava konusu kazaya ilişkin olarak düzenlenen 17.3.2010 tarihli trafik kazası tespit tutanağında davalı araç sürücüsünün tali kusurlu, davacı aracının sürücüsünün ise asli kusurlu olduğu belirtilmiş, aynı görevlilerce Mobese kamera kayıtları incelenerek ayrı bir tutanak düzenlenmiştir. Aynı olaya ilişkin olarak Silivri 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/728 Esas sayılı dosyasından yapılan 15.4.2011 tarihli keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda belirlenen kusur durumunun kaza tespit tutanağıyla uyumlu olduğu, bu dosyadan alınan 15.9.2011 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda ise; tarafların kusur oranlarının kırmızı ışık ihlali yapan sürücünün tam kusurlu olacağı şeklinde alternatifli olarak gösterildiği görülmektedir.

Mahkemece yargılama sırasında alınan 16.4.2011 tarihli bilirkişi raporunda ise davalı sürücü ...'ın % 87,5 oranında, davacı araç sürücüsünün ise % 12,5 oranında kusurlu oldukları belirtilmiştir.

O halde, kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporları arasında tarafların kusur durumu yönünden çelişki meydana geldiği açık olup mahkemece dosyanın İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kuruluşlardan seçilecek uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile tüm dosya kapsamı birlikte irdelenerek taraf sürücülerinin olaydaki kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve mevcut çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, ondan sonra varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.