KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/11436 E., 2014/14488 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Alacak istemine ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 17. Asliye Ticaret Mahkemesi ile İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:
- KARAR -
Dava, taraflar arasında düzenlenen limited şirket devir sözleşmesi uyarınca davalının yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle başlatılan ilamsız takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.
Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın Türk Ticaret Kanununda düzenlenen bir hususa ilişkin olmadığı,davalıların tacir olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın şirket hisse devir protokolü hükümlerine göre açıldığını gerektiğini belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.
Dava açıldığı tarihte yürürlükte olan 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1 maddesine göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Aynı Kanunun 5/1 maddesine göre ise "Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir.
Somut olayda dava, taraflar arasında düzenlenen limited şirket devir sözleşmesi uyarınca davalının şirketin vergi borcunu ödemesi gerektiği halde bu ödemeyi yapmamak suretiyle yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle başlatılan ilamsız takibe vaki itirazın iptali isteminden kaynaklanmakta
olup, Türk Ticaret Kanununda düzenlenen hususlardan doğan ve ticari dava niteliğinde olan uyuşmazlığın Ticaret Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/11436, K. 2014/14488, 30 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama