Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/1159 K.2014/4041

Kayyım atanması talebine ilişkin davada Sulh Hukuk, Sulh Hukuk ve ....Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçüğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun Madde 426. maddesinde 'Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya resen temsil kayyımı atar:

Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa....' hükmü; 431. maddesinde ise 'Vasinin atanması usulüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır.' hükmü getirilmiştir. Diğer yandan aynı Kanunun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ düzenlemesi getirilmiştir. ...” 22. maddesinde de, “bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, evlilik dışı doğan küçüğün annesi tarafından çocuk bakımevine bırakıldığı, küçüğün evlat edinilmek istendiği, bu işlemlerin yapılması küçüğe sosyal çalışmacının kayyım atanması talep edildiği anlaşılmaktadır. Çocuğun halen ve geçici olarak evlat edinmek istenen ailenin ikametgahı olan Akçokaca/Düzce‘de kaldığı, ancak Düzce, Fehmi Öney Bakımevinde kayıtlı olduğu, her nekadar bakımevi adresinin yerleşim yeri adresi sayılamayacağı TMK'nın 22. maddesinde düzenlense de, küçüğün annesi ile

birlikte ikamet etmeyip, evlat edinmek istenen ailenin yanında geçici olarak kaldığı, sürekli yerleşmek niyetiyle Düzce Fehmei Öney Çocuk Yuvasında kaldığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın Düzce 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.