Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/12094 K.2016/5177

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün davalı ve davacılar vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekilincede duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.04.2016 Salı günü davacılar vekili Av.... ile davalı vekili Av. ....geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin desteği ...'nın sürücüsü olduğu ve davalı nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortalı araçla tam kusurlu olarak yaptığı tek taraflı kazada hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı eş ve çocuklar için ayrı ayrı 100 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 26.12.2013 tarihinde harcını tamamlamak suretiyle taleplerini davacı ... için 165.231,66 TL, .... için 18.976,74 TL ve .... için 40.791,60 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 121.829,78 TL, ...için 13.992,06 TL ve ... için 30.076,76 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen aktüerya bilirkişisi raporunda belirtilen destek tazminatına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtıklarına, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağına;

dolayısıyla sürücü desteğin tam kusurlu olması halinin desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceğine. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı ... şirketinin, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve olayda sürücü destek tam kusurlu olsa bile,

destekten yoksun kalan davacılar da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı ... şirketinin sorumlu olacağına (HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 esas-411 karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 esas 2012/92 karar sayılı ilamları uyarınca) göre, davalı ... şirketi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

BK.’nun 45/2. maddesi gereği, ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların bu zararını da tazmin etmek lazım gelir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır.

Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yoksun kalınan gerçek destek miktarının tespit edilebilmesi için öncelikle desteğin sağlığında elde ettiği net gelirin doğru saptanması icap eder. Destekten yoksunluk zararının hesabında müteveffanın gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır.

Dava dilekçesinde, desteğin sağlığında oto tamirhanesi işlettiği, aylık 4.000-5.000 TL gelirinin olduğu iddia edilmiş, Gelir İdaresi tarafından düzenlenen belgede desteğin 18.08.2009-26.06.2012 arası oto kaporta onarımı ve aksesuarları toptan ticaret yaptığı belirtilmiştir.

Aktüerya uzmanı bilirkişi raporunda ise desteğin asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiği kabul edilerek asgari ücrete göre hesaplama yapılmış, mahkemece desteğin asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiği kabul edilerek yapılan hesaplama hükme esas alınmıştır.

Desteğin oto tamir işi yaptığı dosyadaki deliller ve vergi kaydı ile sabit olup, desteğin geliri net olarak belirlenmeden ve davacılara bu konuda ispat imkanı tanınmadan asgari ücretten hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacılara bu konuda ispat imkanı verilmesi, desteğin yaptığı bu işe göre muhtemel gelirine dair emsallerin ilgili meslek odalarından ve çeşitli kuruluşlardan araştırılarak muhtemel gelirin tespit edilerek bu miktara göre tazminatın belirlenmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.