KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/12526 E., 2014/13964 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2014
- Mahkemesi
- İskilip Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 04/09/2012
- Numarası
- 2011/5-2012/307
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili davalı Ş.. A..'nın müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazı diğer davalıya sattığını öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir. Davalılar davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Davacı E.. G.. 20.05.2014 tarihli dilekçe ile davasından fergat etmiş, ancak aynı tarihli bir başka dilekçe ile de feragat isteğinden vazgeçtiğini bildirmiştir. 6100 sayılı HMK.nın 307. maddesi uyarınca feragat davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olup, aynı yasanın 309/2 maddesinde ise feragatin karşı tarafın ve mahkemenin kabulüne bağlı bulunmadığı belirtilmiştir.
Yine aynı yasanın 311. maddesi uyarınca da feragatin kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğuracağı, ancak irade bozukluğu hallerinde feragatin iptalinin istenebileceği öngörülmüştür.
Bu durumda mahkemece 20.05.2014 tarihli dilekçe ile davasından feraget etmiş olduğu ve feragatten vazgeçmenin mümkün olmaması nedeniyle davacıdan feragat beyanının hata, hile veya iradesini fesata uğratan her hangi bir nedenle olup olmadığının sorularak varsa buna ilişkin delillerinin sorulması, hata, hile ve iradeyi fesata uğratan bir durumun söz konusu olmaması halinde davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/12526, K. 2014/13964, 23 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama