Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/13126 K.2014/11226

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... San.Tic.A.Ş. vekili ve davalı Y.. T.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, müvekkiline ait iş makinesine çarparak hasarladığını, müvekkilinin araç kiralama işi ile iştigal ettiğini, araçta değer kaybı olduğu gibi yaklaşık 4 ay çalışamaması nedeni ile kazanç kaybı zararının da oluştuğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... San.Tic. A.Ş. vekili, kusuru ve kazanç kaybı zararını kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... San.Tic.A.Ş. vekili ve davalı Y.. T.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına davalı ... San.Tic.A.Ş. vekili ve davalı Y.. T..'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılar, kaza sonucu meydana gelen gerçek zarardan sorumludur. Bu nedenle kazanın meydana gelmesindeki kusur durumu ve zarar miktarı belirlenmelidir. Mahkemece tazminat tutarının belirlenmesi için alınan bilirkişi raporunda hesaplamaya esas alınan kusur oranı, ceza mahkemesinde belirlenen kusur oranıdır. B.K'nun 53. maddesi uyarınca hukuk mahkemesi, ceza mahkemesince belirlenen kusur oranı ile bağlı değildir. Ceza mahkemesince belirlenen maddi olgu ve kusur oranı da kesinleşmemiştir. O halde mahkemece kusur durumunun belirlenmesi için yeni bir bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. 6100 Sayılı HMK'nın 266. maddesi gereğince "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendilinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz."

Davacı vekili, müvekkilinin araç kiralama işiyle iştigal ettiğini, kazada hasarlanan aracın kiraya verildiğini, aracın onarım için kaza yaptığı tarihten sigorta şirketi tarafından araç hasarına yönelik ödeme tarihine kadar geçen 93 gün içinde aracın kiralanamadığını, yaklaşık 20.000,00 TL kazanç kaybının oluştuğunu belirterek kazanç kaybının da davalıdan tahsilini istemiştir.

Dosyada mevcut, ekspertiz raporunda aracın tamir süresinin 5 gün olduğu belirtilmiştir. Davacının araç kiralama faaliyetinde bulunduğu ve kazaya karışan aracın kiralandığı da dosya kapsamıyla sabittir. Mahkemece, aracın davaya konu kaza sebebiyle makul onarım süresi tespit edilmediği gibi davacının bu aracın onarım süresince kiralanamaması sebebiyle kazanç kaybının ne kadar olacağı konusunda da yeterli inceleme yapılmadan kazanç kaybı hesaplanmıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, öncelikle davacının günlük net kazancının ve aracın onarım süresinin tespiti hususlarında seçilecek uzman bilirkişiler marifetiyle davacının ticari defter, kayıt, belgeleri fatura ile maliye ve vergi kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak kazaya karışan aracın kiralanması sebebiyle davacının yapmak zorunda olduğu zorunlu giderler dışında günlük net kazancının ne kadar olacağı, olay tarihi de göz önünde bulundurularak aracın her gün kiralanıp kiralanmayacağı,

aracın kaza sonucu oluşan hasarlarının davacı talebiyle bağlı kalınmadan ne kadar sürede onarılacağı ve onarım süresince meydana gelen toplam kazanç kaybının ne olacağı hususlarında tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek gerekçeli, ayrıntılı, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.