Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/13227 K.2014/16200

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 8.4.2014 Salı günü davacılar Fahrettin, Asım, Fadime, Aytekin, G.. G.., S..Ö.. ve D.. D.. vekili Av. A.. A.. geldi. Davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle iade edilen dosya ikmal edildikten sonra tekrar gelmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın davacı F.. G.. idaresinde bulunan araca çarpması nedeniyle davacının yaralandığını,uzun süre tedavi gördüğü halde felç olduğunu, oğlu A..

G..’in işini bırakarak babasına baktığını, gelir kaybı olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere Fahrettin için araç hasarı, tedavi ve diğer giderler, geçici ve daimi işgöremezlik tazminatı için 50.000 TL., Asım için, 5.000 TL. maddi tazminatın davalılardan, Fahrettin için 50.000 TL., diğer davacılar eş ve çocuklar için ayrı ayrı 5.000 TL. manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile geçici işgöremezlik tazminatı talebini 20.087,44 TL. ve daimi işgöremezlik tazminatı talebini 70.731,82 TL., araç hasarı bedelini 4.000 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili ve diğer davalılar vekili kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı F.. G..’in yaralanması nedeniyle geçici işgöremezlik tazminatı 20.087,44 TL. ve daimi işgöremezlik tazminatı 70.731,82 TL.nın davalılardan tahsiline, davacı A.. G..’in maddi tazminat talebinin şartları oluşmadığından reddine, davacı Fahrettin için 10.000 TL., diğer davacılar için ayrı ayrı 1.000 TL. manevi tazminatın davalılar işleten ve sürücüden tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili dava dilekçesi ile davacı F.. G..’in yaralandığını, uzun süre tedavi gördüğü belirterek araç hasarı, tedavi gideri ve diğer giderler, geçici ve daimi işgöremezlik zararı olarak 50.000 TL. maddi tazminat talep etmiş, yargılama aşamasında ıslah dilekçesinde geçici ve daimi işgöremezlik tazminatı ve araç hasarı bedeli yönünden dava dilekçesini ıslah etmiştir.

Mahkemece davacının geçici ve daimi işgöremezlik taleplerinin kabulüne karar verilmiş ise de dava dilekçesinde belirtilen tedavi giderleri, araç hasarı talepleri ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde 50.000 TL. olarak maddi tazminat talep etmiş, ancak her bir zarar kalemi için talep ettiği miktarları ayrı ayrı belirtmemiştir.

Mahkemece davacıya dava dilekçesi açıklattırılarak tazminat talep ettiği zarar kalemleri ve miktarları ayrı ayrı belirlenip sonucuna göre,ıslah dilekçesi ile talep edilen miktarlar da dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken bu yönde araştırma yapılmadan yine davacı tarafından talep edilen tedavi giderleri ve araç hasarı yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru görülmemiş kararın bu yönlerden bozulması gerekmiştir.

3-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar için takdir olunan manevi tazminatların düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.