Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/13756 K.2016/12002

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 12.08.2005 tarihinde davalının sevk ve idaresindeki ... İl Sağlık Müdürlüğü adına kayıtlı ambulans seyir halindeyken dava dışı ...'nın sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobille çarpışması sonucu ...nın hayatını kaybettiğini, oluşan kazada davalının tamamen kusurlu olduğunu, ...'nın mirasçıları tarafından açılan tazminat davası sonucunda başlatılan icra takipleri nedeniyle idarenin toplam 79.390,47 TL ödeme yaptığını belirterek bu paranın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kaza sırasındaki görevinin ambulans şoförlüğü olmamasına rağmen verilen görev nedeniyle ambulans şoförlüğünü istemeyerek yaptığını, bu nedenle sorumluluğun tamamen idareye ait olması gerektiğini, kaza mahallinde yolun standartlara uygun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kısmen kabulü ile 59.542,85 TL'nin 28.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davalı sürücünün tam kusuru ile üçüncü kişinin desteklerinin ölümüne yol açmış olmasına ve bu kaza nedeniyle davalı hakkında kesinleşen ... 1.AğCM'nin 2010/132 Esas sayılı dosyasında yürütülen yargılama sonunda 26.10.2010 tarih 2010/324 karar sayılı karar ile davalı tam kusurlu kabul edilerek 5237 Sayılı TCK'nun 85/1.maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiş olmasına göre mahkemece TBK 51. ve 52. maddeleri gerekçe gösterilerek hükmedilen tazminattan %25 oranında indirim yapılması usul ve yasaya uygun değildir.