Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/14363 K.2014/11910

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı K.i Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle; tutanakta açıklanan kazanan oluş biçimi ile bilirkişi tarafından yapılan değerlendirme sonucu belirlenen kusur oranları ve kazanın yorumlanması arasında farklılıklar bulunduğu, bilirkişi raporunun tek başına kanaat verici nitelikte olmadığı gözetilerek, davalı tarafın rapora itirazlarının değerlendirilmesi ve tutanakla rapor arasında meydana gelen çelişkinin giderilmesi, aracın tamirinin ekonomik olup olmadığı, tamir ekonomik olmayacak ise aracın kaza tarihindeki hurda (pert) bedeli ve 2.el piyasa değerinin belirlenmesi,

2.el değerden hurda bedeli indirilmek suretiyle davacının gerçek zararının tespiti yönünden İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kurumlardan seçilecek yeni bir uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gereğine işaret edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı K. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2)Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

HUMK'nun 74. (HMK'nun 26) maddesi uyarınca, hakim taleple bağlı olup, talepten fazlasına karar verilemez.

Davacı vekili 15.12.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 16.125 TL hasar bedeli ve 1.000 TL değer kaybı olarak açıklamış olup, bilirkişi raporunda hesaplanmasına rağmen ulaşım gideri talebinde bulunmamıştır. Mahkemece, talep edilmemesine ve ilk kararda da hüküm altına alınmamasına rağmen ATK. raporunda hesaplanan araç yoksunluğu giderine karar verilmesi suretiyle talep aşılarak hüküm kurulması isabetli bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.