KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/14466 E., 2016/3552 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2016
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 15.03.2016 Salı günü davacılar vekili Av. ... geldi. Davalı vekili Av. ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili ve davalı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davacılar desteği ...'in, .... ili ile ... ilçesi arasında yolcu taşımacılığı yapan ticari minibüste yolcu olarak bulunduğu esnada meydana gelen tek taraflı kaza sonucu vefat ettiğini, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının olmadığını belirterek davacılar için toplam 125.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline verilmesini talep etmiştir.
Birleştirilen davada, aynı kazada, yine yolcu olarak bulunan ....'ün vefat ettiği belirtilerek davacı hak sahipleri için toplam 125.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı talep edilmiştir.
Davalı vekili; dava konusu taşımanın il içi yolcu taşımacılığı ile ilgili olduğunu, Müsteşarlığının 28/06/2010 tarihinde çıkarmış olduğu ve 01/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 2010/8 sayılı genelgesine göre taşımayı yapan araç için zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğu bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taşımanın il sınırları içerisinde yapıldığı, Müsteşarlığının 1.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 28.6.2010 tarih, 2010/8 sayılı genelgesine göre taşımayı yapan araç için koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/14466, K. 2016/3552, 21 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama