Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/14658 K.2014/11914

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait aracın ışıklı kavşaktaki sinyalizasyon hatası nedeniyle iki tarafa da yeşil ışık yanmasından dolayı meydana gelen kazada hasarlandığını, hasarın tazmini için Gaziantep İdare mahkemesine açılan davanın adli yargıda görülmesi gerektiği gerekçesiyle reddedildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL tazminatın davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili müvekkiline kaza nedeniyle kusur atfedilmesinin mümkün olmadığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre ıslah doğrultusunda; davanın kabulü ile, 12.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davalı G.. B..nı hizmet kusuru nedeniyle dava etmiştir. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan belediyeler, kamu hizmeti sırasında verdikleri zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildirler. Kamu tüzelkişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkilerin kullanılması sırasında oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olup, bu zararların tazmini amacıyla hizmet kusurlarına dayalı olarak İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2. maddesi hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerekmektedir.

Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden (re'sen) dikkate alınması zorunludur. O halde mahkemece, adli yargının yargı yolu bakımından görevsiz bulunması nedeniyle dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.