Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/15846 K.2014/13834

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı A.Oyak Sigorta AŞ vekili ve davalılar H.. C.. ve M.. G.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, müvekkillerinin desteği A.B.'ın sevk ve idaresindeki araca çarpması sonucu desteğin yaşamını yitirdiğini belirterek müvekkilleri için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacılar için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan, davacı eş Ş.. B.. için 10.000,00 TL, çocuk S. B. için 10.000,00 TL ve çocuk T.. B.. için 20.000,00 TL olmak üzere toplam 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile destekten yoksun kalma tazminatı taleplerini toplam 28.687,16 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; Davanın kısmen kabulü ile davacı Şenay için 22.048,63 TL, davacı Sinejan için 1.829,03 TL, davacı Talha için 4.809,50 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar M.. G.. ve H. G.dan olay tarihi olan 07/03/2011, davalı A.Sigorta A.Ş'den poliçedeki limiti ile sınırlı olmak üzere dava tarihi olan 07/06/2011

tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tüm davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davacı Şenay için 10.000,00 TL. davacı Sinejan için 10.000,00 TL, davacı Talha için 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 07/03/2011 tarihinden itibaren itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılar M.. G.. ve H.. C..'dan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı A. O. Sigorta AŞ vekili ve davalılar H.. C.. ve M.. G.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar H.. C.. ve M.. G.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

5510 sayılı yasanın 21. maddesi, iş kazalarında ve meslek hastalığında işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğunu düzenlemiştir. Anılan maddenin 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, davacılar desteği A. B.ın, KASKİ (Kayseri Büyükşehir Belediyesi Su ve Kanalizasyon İdaresi)'ye, dava dışı şirket tarafından kiralanan aracın şoförü olduğu, olay günü görev icabı araçla seyri esnasında davaya konu kazanın meydana geldiği, olayın trafik iş kazası olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından, müteveffa A.

B.ın hak sahiplerine bağlanan aylık gelirin toplam 108.041,94 TL peşin sermaye değerinin olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun, bu bedelin yarısına isabet eden 54.020,97 TL'yi işbu davanın davalıları olan M.. G.. ve A. Sigorta AŞ'den rücuan tahsil etmek için açtığı davanın Kayseri 1. İş Mahkemesi'nin 2011/509 esas sayılı dosyası ile görülmekte olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, anılan dava dosyanın neticesi beklenip, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan aylık gelirin peşin sermaye değerinin belirlenmesi ve davacıların tespit edilen tazminatından mahsup edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.