KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/16047 E., 2017/937 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
- KARAR -
Davacı vekili, 20.11.2010 tarihinde müvekkilinin kullandığı traktöre ve arkasındaki zirai alete davalı ...’in aracı ile tam kusurlu olarak çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını, uzun süre tedavi gördüğünü artık işlerini eski efor ile yapmadığını, tedavi ulaşım gideri yapmak zorunda olduğunu, aracının hasarlandığını belirterek 5.000,00 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı ... şirketi vekili, zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının maluliyetini belirten hastane raporlarının anlamsız ve hükümsüz olduğunu, maluliyet raporunun Adli Tıp Kurumundan alınması gerektiğini, müvekkili sigorta şirketinin sorumluluğunun sigoralı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, manevi tazminatın teminat harici olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ... vekili, davacının bu kazanın meydana gelmesine tam kusurlu olduğunu, davacının talep ettiği maddi tazminatın yerinde olmadığını, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 3.500,00 TL manevi tazminatın haksız fiilin gerçekleştiği
../...
-2- 2014/16047 2017/937
20/11/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... den alınarak davacıya verilmesine, davacının maddi tazminat talebinin konusuz kalması nedeniyle bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/16047, K. 2017/937, 2 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama