Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/16832 K.2014/16540

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayıl HMK'nun geçici 3/2.madesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda davanın kısmen kabulüyle davacı lehine 3.000,00 TL'ye hükmedilmiş olup reddedilen kısım 1.300,00 TL'dir. Davacı vekili 13.10.2009 tarihli celsede, zirai bilirkişiden alınan 31.10.2007 havale tarihli bilirkişi raporunu kabul ettiklerini beyan etmiştir. Söz konusu bilirkişi raporunda zarar miktarı 4.500,00 TL olarak hesaplanmıştır. Karara karşı sadece davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, verilen karar miktar itibariyle davacı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.