Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/17282 K.2014/18794

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko ... poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın meydana gelen kazada hasar gördüğünü, hasar bedelinin ... şirketi tarafından ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 14.854 TL. tazminatın reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş,ıslah dilekçesi ile talebini 17.000 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacıya 10.000 TL. ödeme yapıldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; 7.000 TL. maddi tazminatın davalıdan tahsiline, 10.000 TL. dava tarihinden sonra ödendiğinden bu miktar yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava kasko ... sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. taraflar arasındaki ilişki TTK.’nda düzenlenen ... sözleşmesinden kaynaklandığına ve bu tür sözleşmeler TTK.’nun 3. ve 4. maddeleri hükmü uyarınca tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın mutlak ticari işlerden olduğuna göre avans faizi istenebilir. Davacı vekili de dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi ile reeskont faize hükmedilmesini talep ettiğinden,davacı talebine göre alacağa reeskont faiz uygulanması gerekirken yasal faize karar verilmesi doğru değil bozma nedeni ise de yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 Sayılı HMK.nun Geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzetilmesi uygun görülmüştür.

2-Mahkemece, asıl dava dosyasının eki niteliğindeki delil tespiti masrafları yargılama giderlerine dahil edilerek kabul ve red oranına göre hüküm altına alınması gerekirken, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün,6100 sayılı HMK.’nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.