KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/17295 E., 2014/13945 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Davalılar
- 1-...
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2-... 3-...
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu özel halk otobüsünün müvekkiline ait araca çarparak hasarladığını belirterek, delil tespiti yoluyla belirlenen 4.000 TL değer kaybı zararının kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, kazaya karışan özel halk otobüsünün müvekkili tarafından sözleşme ile davalı ...'ye kiralandığını, müvekkilinin sözleşme gereği hukuki sorumluluğunun bulunmadığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.
Davalı ..., davanın reddini savunmuş, davalı ... davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece; Adli Tıp Kurumundan değer kaybı zararının tespiti için alınan rapor benimsenerek, 4.000 TL değer kaybı tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına; kısmen veya tamamen özelleştirmeyle kent içi ulaşımın özel kişilerin mülkiyetindeki otobüs veya midibüs gibi araçlarla yapılması halinde esasen toplu taşımacılık yetkisinin ilgili belediyeye ait ve toplu taşımacılık hizmetinin ilgili belediye adına yapılmakta olması, belediyelerin bu özel halk otobüslerinin işletilmesi,
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/17295, K. 2014/13945, 21 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama