Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/17380 K.2017/2005

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; olay tarihi olan 06.08.2011 tarihinde sürücü ....'ın sevk ve idaresindeki... plaka sayılı motorsiklet ile seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybederek kaza yapması sonucu davacının ağır şekilde yaralandığını,.... plaka sayılı sayılı aracın davalı ... şirketine Zorunlu Mali Sorumluluk Trafik Sigorta poliçesi ile kaza tarihinde sigortalı bulunduğunu, bu nedenlerle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL mululiyet tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, 12.05.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 96.825,82 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davaya konu 06.08.2011 tarihli kaza ile ilgili davadan önce davalı şirkete herhangi bir başvuru yapılmadığını, davalının olaydan dava dilekçesinin tebliği ile haberi olduğunu, kaza olayında davacının davalı şirkete sigortalı araçta hatır için taşındığını, KTK 92.maddesi uyarınca davalı şirketin sorumluluğundan bahsedilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul kısmen reddine, 58.095,49 TL tazminatın dava tarihi olan 29.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Hatır taşıması, sigorta teminatı kapsamında ise de, hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığından, bu gibi taşımalarda BK.nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Somut olayda, mahkemece, davacının araçta hatır için taşındığı kabul edilmekle birlikte bilirkişi tarafından hesaplanan tazminattan %40 oranında hatır taşıması indirimi yapılmış ise de takdir edilen indirim oranı yüksek olup bu oranda indirim yapılmasının gerekçesi de izah edilmemiştir. Bu itibarla somut olayın özelliğine ve Dairemizin yerleşik uygulamasına göre %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.