Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/17525 K.2015/10874

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ..... Taşımacılık ve Lojistik Tic.AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacı Türkan'ın eşi, diğer davacıların babası olan C.T. çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek davacı Türkan için 20.000,00 TL, diğer davacılar için 15.000,00'er TL manevi tazminatın, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacıların her biri için 500,00'er TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleştirilen davada, davacı Türkan için 15.043,55 TL destekten yoksun kalma tazminatının, davacı Ergün için 1.090,00 TL cenaze için geliş-gidiş masrafı 1.090,00 TL'nin davalılardan tahsili talep edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm; davacılar vekili ve davalı ......Taşımacılık ve Lojistik Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 05/07/2011 gün 2010/6895- 2011/7860 sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre. Asıl dosya yönünden davanın kısmen kabulü ile taleple bağlı kalınarak davacı T.. T.. için 500,00-TL destekten yoksun kalma tazminatı, davacı E.. T.. için 500,00TL yaptığı cenaze masrafının olay tarihi olan 31/10/2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı E..

T.. tarafından davalılar aleyhine açılan maddi tazminat istemi ile ilgili davanın vazgeçme nedeniyle reddine, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı eş T.. T.. için 6.000,00 TL, davacı Ergun ve E..

T.. için 3.000,00'er TL olmak üzere toplam 12.000,00 TL manevi tazminatın, olay tarihi olan 31/10/2002 tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat istemlerinin reddine, birleştirilen dava yönünden davanın kısmen kabulü ile davacı T.. T.. için 13.796,29 TL destekten yoksun kalma tazminatının, davacı E..

T.. için 1.090,00 TL yaptığı ilave cenaze masrafının, olay tarihi olan 31/10/2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile anılan davacılarına ödenmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı .....Taşımacılık ve Lojistik Tic.A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

818 sayılı mülga Borçlar Kanunu'nun 41. maddesinde haksız fiil tanımlanmış, 60. maddesinde de haksız fiilden zarar görenin bundan kaynaklanan zararın tazmini istemi ile açacağı davaların, zararı ve faili öğrendiği tarihten itibaren 1 ve herhalde haksız fiil tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi bulunduğu belirtilmiştir.

Buna karşılık, 2918 sayılı KTK.nun 109/I. maddesinde "Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar"

hükmüne, yine aynı kanunun 109/II. maddesinde ise, "dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre maddi tazminat talepleri için de geçerlidir" hükmüne yer verilmiştir.

2918 sayılı Kanunun anılan madde hükmünde, gözden kaçırılmaması gereken husus, ceza kanununda öngörülen daha uzun zamanaşımı süresinin, tazminat talebi ile açılacak davalar için de geçerli olabilmesinin, sadece eylemin Ceza Kanununa göre suç sayılması koşuluna bağlanmış bulunmasıdır. Bu düzenlemenin iki ayrı sonucu bulunmaktadır.

Söz konusu yasa hükmü, ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için sadece eylemin aynı zamanda bir suç oluşturmasını yeterli görmekte; bunun dışında, fail hakkında mahkumiyet kararıyla sonuçlanmış bir ceza davasının varlığı, hatta böyle bir ceza davasının açılması ya da zarar görenin o davada tazminat yönünden bir talepte bulunmuş olması koşulu aranmamaktadır.

Dahası, söz konusu hükümde, ceza zamanaşımının uygulanması bakımından sürücü ve diğer sorumlular (örneğin işleten) arasında bir ayrım da yapılmamış, böylece kuralın bunların tümü için geçerli olduğu, hepsi için aynı zamanaşımı süresinin uygulanacağı öngörülmüştür (HGK'nın 10.10.2001 gün 2001/19-652-705 ve HGK'nın 16.04.2008 gün, 2008/4-326-325 sayılı kararları ile uzamış ceza zamanaşımı benimsenmiştir).

Açıklanan ilkeler ışığında somut olay incelenecek olursa; kaza 31/10/2002 tarihinde gerçekleşmiş, davacı vekilince birleştirilen dava, 14/01/2010 tarihinde açılmıştır. Davaya konu trafik kazası sonucunda bir kişi ölmüş olup, eylem için kaza tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK'nın 102/4. maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresi 5 yıldır. Buna göre birleştirilen davada, kaza tarihiyle dava tarihi arasında uzamış ceza zamanaşımı süresi de dolmuştur. Hal böyle iken, mahkemece birleştirilen davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.