Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/17617 K.2017/944

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...’nin eşi olan ... işleteni ve oğlu ...’ın sürücüsü olduğu, davalıya trafik sigortalı araçla 03/08/2010 tarihinde tam kusurlu olarak yaptığı çift taraflı ...’ın ve eşi Burhannetin’in vefat etmesiyle davacı olan ...’nin eşinin ve oğlunun desteğinden yoksun kaldığını, diğer davacıların da babaları ...’in desteğin kullandığını ileri sürerek ... ...'ın ölümü sesebiyle; eşi ... için 250,00 TL, çocukları Baki ... için 250,00 TL ve Serkan ... için 250,00 TL, ... ...'ın ölümü sebebiyle; annesi ... için 100,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00TL tazminatın tahsilini işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslahla talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili, ancak sigortalısının kazadaki kusuru oranında ve maddi zararın varlığı tespit edildiği takdirde maddi zarardan sorumluluğu (poliçe azami teminat limitiyle sınırlı olarak) söz konusu olabileceğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının davasının kabulü ile, ... ...'ın ölümü sebebi ile eş ... için 153.959,10 TL, oğul Serkan ... için 732,16 TL, oğul... ... için 15.835,64 TL ve ... ...'ın ölümü sebebi ile annesi ... için 39.707,67 TL olmak üzere toplam 210.234,57 TL tazminatın 16/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

../...

2014/17617 -2- 2017/944

1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2014 yılı için 1.890,00 TL'dir.

Temyize konu davacı Serkan için 732,16 TL tazminatın tahsiline dair verilen karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı Serkan vekilin ve davalı vekilinin davacı Serkan lehine hükmedilen tazminata ilişkim temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

Dosyada bulunan nüfus kaydında destek ...’ın 03.08.2010 tarihinde bekar olarak öldüğü anlaşılmaktadır. Aktüer bilirkişi raporunda ise ...’ın vefatı nedeni ile destek tazminat hesaplaması yapılırken, ...’ın dul ve 1 çocuklu olduğu belirtilmiş ve halen sağ olan çocuk için pay ayrılmamıştır. Davacılar desteği ...’ın nufus kayıtlarına bakılarak eğer bir çocuklu ise bu çocuğa da pay ayrılması gerektiğinden bu husus üzerinde durularak ek rapor istenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

4-Davacı vekilince temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiş, ve mahkemece avans faizine hükmedilmiştir. Oysa, kazaya neden olan araç hususi araç olup temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken avans faizine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, AAÜT uyarınca, her bir davacı için hükmedilen maddi tazminat miktarları üzerinden ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilerek davacı ... lehine 16.820,01 TL, davacı Serkan lehine 732,16 TL, davacı Baki lehine 1.900,28 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken her üç davacı lehine 17.814,07 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.