Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/17945 K.2017/1635

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve katılma yolu ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili; 09/09/2008 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesi .... A.Ş.'ye ait otobüsün yolcu indirme sırasında otobüsün orta kısmında bulunan motor yağ kapağının açılması sebebi ile kaynar yağ fışkırmasından dolayı davacı yolcunun yaralandığı, davalı araç sürücüsü ...'in ve diğer davalı hareket memuru ...'ın kusurlu bulunduğunu belirterek 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davalının olayın oluşunda kusurlu olmadığını, davalının olayın oluşunda etkisi olmadığı gibi olayın oluşunu engelleyecek tedbir almasının da mümkün olmadığını, kazaya konu aracın bakım ve tamirat sorumluluğunun ... Genel Müdürlüğüne ait olduğunu, ceza davasının HAGB ile sonuçlanmış olup bu kararın maddi anlamda da kesin bir hüküm teşkil etmediğini, yeniden değerlendirme yapılarak kusur durumunun tespitinin gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; araçtan yağ kokusu gelmesi üzerine yolcuların uyarısı ile hareket memuru ...'a durumu ilettiğini, yolcuların mağduriyetinin doğmaması için hareket memuru ...'ın talimatıyla arkasından gelecek otobüse yolcuları bindirmek üzere hareket ettiğini, kullandığı otobüsün teknik bakımından sorumlu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; iki yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden davanın zamanaşımı nedeniyle reddini, esasa yönelik ise dava konusu kazada idarenin, aracı kullanan sürücünün ve hareket memurunun hiç bir kusurunun bulunmadığını, Karayolları Trafik Kanunun 86. Maddesinde düzenlenen umulmayan halin söz konusu olduğunu, idareye ait toplu ulaşımda kullanılan araçların bakım ve tamirlerinin periyodik olarak yapıldığını, davacıya manevi tazminat ödenmesi gerekmediği gibi talep edilen tazminat tutarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.500,00 TL manevi tazminatın 09/09/2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve katılma yolu ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Davalı ... vekilinin temyize konu manevi tazminata yönelik temyiz istemine ilişkin olarak hükmedilen manevi tazminat miktarı, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.