Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/18089 K.2017/1365

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... tarafından süresinden sonra; davalı ... ve ... vekili, davalı ..., davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu üç aracın karıştığı kazada, davalı ....'in idaresindeki takside yolcu olarak bulunan davacıların yaralandığını ve 10 gün işgöremez raporu aldıklarını, davalı araç sürücülerinin ceza dosyasında kusurlu bulunup mahkum edildiğini ve kararın kesinleştiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı ... için 10.000,00 TL. manevi tazminat ile davacı ... için 1.000,00 TL. maddi ve 20.000,00 TL. manevi tazminatın, kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalı ... şirketlerinden müteselsilen, davalı gerçek kişilerden kazadaki kusurları oranında müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, davalı ..., davalı ...; kazadaki kusur oranlarına, talep edilen tazminat miktarlarına itiraz ederek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 399,41 TL. maddi tazminatın, olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tüm davalılardan müteselsilen tahsiline ve davacı ....'a ödenmesine (sigorta şirketlerinin dava tarihinden faiz ve poliçe limiti ile sorumlu tutulmasına); davacı ... için 10.000,00 TL. ve Kakil için 5.000,00 TL. manevi tazminatın, olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketleri dışındaki tüm davalılardan müteselsilen tahsiline ve adı geçen davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... vekili, davalı ..., davalı ..., davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Davalı ....'in temyiz talebi yönünden; mahkemece verilen 07.04.2014 tarihli kararın, davalıya 26.05.2014 tarihinde tebliğ edildiği halde; mahkeme kararıyla ilgili temyiz dilekçesinin, davalı tarafından, HUMK'nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra verildiği ve temyiz defterine kaydedildiği görülmektedir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı ...'in süresinden sonra yaptığı temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... ve ... vekili ile davalı ...'nın, maddi tazminata ilişkin temyiz talebi yönünden; 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda, davalılar aleyhine 399,41 TL. maddi tazminata hükmedilmiş olup; karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... ve ... vekili ile davalı ...'nın, maddi tazminata ilişkin temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı ... ve ... vekili, davalı ..., davalı ...'nun diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin

tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle, davacı ... için manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. maddesindeki (818 sayılı BK'nun 47. md.) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalı ...'nun tüm temyiz itirazlarının; davalı ... ve ... vekili ile davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

4-Davacılar vekili, dava konusu kaza sonucu davacıların yaralanması nedeniyle duyduğu elem gerekçesiyle, davacı ... için 20.000,00 TL. manevi tazminat isteminde bulunmuş; mahkemece talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece, meydana gelen trafik kazası sonucu davacı ...'ın yaralanması nedeniyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacının yaralanma şekline göre zararın hafifliği gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacı ... için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir miktar daha düşük manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan, yüksek manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.