Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/18520 K.2014/15634

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı A.. Ü.. vekili ve İ.. P.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline zorunlu mali sorumluluk sigortalı olan ve davalıların işleteni ve sürücüsü oldukları aracın 9.4.2009 tarihinde sebep olduğu trafik kazasında karşı araç sürücüsü A..K..'un yaralandığını, yaralanma nedeniyle müvekkili sigorta şirketi tarafından 11.8.2010 tarihinde 51.970 TL tazminat ödendiğini, sigortalı aracın alkollü ve sürücü belgesiz kullanıldığını, 51.970 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı A.. Ü.. vekili, müvekkilinin işleteni olduğu aracın sürücüsünün kaza sırasında K sınıfı sürücü belgesine sahip ve alkolsüz olduğunu, sigorta şirketinin rücu şartlarının oluşmadığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı İ.. P.. vekili, sigorta poliçesinin tarafı olmayan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; kusur ve hasar yönünden alınan bilirkişi raporu benimsenerek, davalı Ahmet'e yönelik davanın kabulü ile 51.970 TL tazminatın 11.8.2010 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, İsmail'e yönelik davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı A.. Ü.. vekili ve İ.. P.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirlenen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı İ.. P.. vekilinin tüm ve davalı A.. Ü.. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, zorunlu mali sorumluluk sigorta şirketi tarafından zarar görene ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkin tazminat davasıdır.

Mahkemece Çukurova Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığından alınan raporda, Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik ölçütleri dikkate alınarak belirlenen % 34 sürekli çalışma gücü kaybına göre tazminat hesabı yapılan bilirkişi raporu hükme esas alınarak belirlenen maddi tazminata hükmedilmiştir.

“Cismani Zarar Halinde Lazım Gelen Zarar ve Ziyan” başlığı altında düzenlenen 818 sayılı Borçlar Kanununun 46. maddesinde (6098 sayılı TBK. Bedensel Zarar madde 54), bedensel zarara uğranılması nedeni ile talep edilebilecek zarar türleri belirtilmekte olup çalışma gücü kaybı da bu zarar türleri arasında yer almaktadır.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir.

Sözkosu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, dava dışı A.. K..'un maluliyet oranı kaza tarihine göre yürürlükte bulunan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri dikkate alınarak belirlenmemiş olup yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alınarak dava dışı A.. K..'un çalışma gücü kaybı oranının belirlenmesi ve davacı sigorta şirketinin dava dışı A.. K..'a ödeme yaptığı tarihteki veriler dikkate alınarak yapılacak hesaplamaya göre tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.