KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/18789 E., 2017/2213 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
- KARAR -
Davacı vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın 31/07/2011 tarihinde müvekillerinin yolcu olarak bulunduğu başka bir araca çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ....000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, ....000,00 TL manevi tazminatın ise ... şirketi haricindeki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini istemiş ve ıslahla maddi tazminat taleblerini yükseltmiştir.
Davalılar ... ve ..., davacının 69 yaşında olduğunu, herhangi bir maddi zararının bulunmadığını, tedavi giderlerini devletin karşıladığını, dava konusu zararları Anadolu Sigortanın karşılaması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Davalı ... şirketi vekili, kusurun davacıya ait olduğunu, tedavi masraflarından ... şirketlerinin sorumluluğunun bulunmadığını, ayrıca ... ödemelerinin mahsup edilmesi gerektiğini, hatır taşıması nedeniyle indirim yapılması gerektiğini belirterek davanın savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, ....500,00 TL tazminatın davalılar ... ve ... ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, maddi tazminat davasının kabulü ile 37.500,00 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, tazminata ... ve ... .... yönünden 31/07/2011, ... şirketi yönünden .../.../2011 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/18789, K. 2017/2213, 2 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama