Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/188 K.2014/15753

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekili ve R.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın davacı Erol idaresindeki park halindeki araca çarpması sonucu Erol'ün yaralanmasına neden olduğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla çalışma gücü kaybı nedeniyle 10.000,00.-TL maddi tazminat ve Erol için 70.000,00.-TL, eşi Nermin için 30.000,00.-TL, çocukları Ercan ve Sevinç için ayrı ayrı 20.000,00.-TL olmak üzere toplam 140.000,00.-TL manevi tazminatın davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile arttırmıştır.

Davalı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekili, kazaya davacının sebebiyet verdiğini ve talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı R.. K.. vekili, müvekkilinin kusurlu olmadığını ve tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sürücünün % 100 oranında kusurlu olduğu ve davacı Erol'ün % 42.2 oranında sürekli çalışma gücü kaybının bulunduğu kabul edilerek davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. yönünden manevi tazminat isteminin reddine, çalışma gücü kaybı nedeni ile 159.233,66.-TL maddi tazminatın Yapı ve Kredi Bankası A.Ş.'den dava, davalı Rıfat'tan ise olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline, ayrıca Erol için 30.000,00.-TL, eşi Nermin için 20.000,00.-TL,

çocukları Sevinç ve Ercan için ayrı ayrı 10.000,00.-TL olmak üzere toplam 70.000,00.-TL manevi tazminatın davalı R.. K..'dan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili, davalı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekili ve R.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde BK'nın 47. maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekili ve davalı R.. K.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince çalışma gücü kaybı nedeniyle maddi tazminat ve 47. maddesi (TBK m. 56) gereğince manevi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85. maddesinde, "Bir motorlu aracın işletilmesi, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen bilet ile işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar" hükmüne yer verilmiştir.

Görüldüğü gibi araç işleteni bir motorlu aracın işletilmesi sonucu ortaya çıkan zarardan diğer zarar sorumluluları ile müteselsilen sorumlu olup sözkonusu zarar maddi veya manevi zararı kapsamaktadır. Bu bakımdan davacılar tarafından talep edilen manevi zarardan davalı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş.'nin de sorumlu olduğu dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde yalnızca diğer davalı araç sürücü R.. K..'nın sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

Ayrıca işleten olan Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. haksız fiil sorumlusu olarak kaza tarihinden itibaren işleyecek faiz ile sorumlu tutulması gerekirken dava tarihinden itibaren sorumlu tutulması ve kazaya karışan davalı aracının ticari nitelikte olması gözönüne alınarak avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faiz işletilmesi doğru görülmemiş bozma nedeni olarak kabul edilmiştir.