Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/19164 K.2016/10237

Esas ve birleştirilen davanın davacı vekili, davalı borçlu ...’un alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı taşınmazı 11.12.2009 tarihinde eniştesi birleştirilen davanın davalısı ...’e,onun da 14.12.2010 tarihinde borçlunun kardeşi davalı ...’a sattığını belirterek davalılar arasındaki tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu ..., dava konusu taşınmazı davalı ...’e bağışladığını, onun da davalı ...'a bağışlamış olabileceğini belirtmiştir.

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma toplanan delillere göre davalı borçlunun borçlanma işleminden sonra taşınmazını ikinci kişiye devretmiş olması nedeniyle esas ve birleştirilen davanın kabulüne dava konusu tasarrufların iptaline, davacı adına satış yetkisi verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK’nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına dava konusu taşınmaz üzerinde benzin istasyonu bulunmasına, davalı 3.kişinin borçlunun eniştesi, 4.kişinin borçlunun kardeşi olması nedeniyle her iki tasarrufun da İİK’nun 280/1,2,3 maddeler gereğince iptale tabi bulunmasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İİK'nun 283/1.maddesi “davacı iptal davası sabit olduğu takdirde bu davaya konu teşkil eden mal üzerinde cebri icra yolu ile hakkını almak yetkisini elde eder ....” hükmünü içermektedir. Somut olayda davacıya 18.10.2012 tarihli kati aciz belgesi ile belirlenen 145.000,00 ile sınırlı olarak dava konusu taşınmaz üzerinde haciz ve satış yetkisi verilmesi gerekirken “davacı adına satış yetkisi verilmesine yerolmadığına “şeklinde hüküm tesisi,

ayrıca iptali istenen tasarrufun tasarruf tarihindeki değerinden daha düşük olan ve kat’i aciz belgesine bağlanan 145.000 TL üzerinden karar ilam harcı alınması gerekirken dava değeri olarak belirtilen 5.000 TL üzerinden karar ilam harcı alınması doğru değil bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.