KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/19603 E., 2017/2437 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, 01/04/2012 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın kaldırımda yürüyen yaya müvekkili ...'a çarptığını, .... ....
Sulh Ceza Mahkemesi'nde 2012/369 Esas sayılı dosya ile davalı ... hakkında ceza yargılaması yapıldığını, söz konusu kazanın oluşumunda müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davalı araç sürücüsünün kaldırıma çıkarak müvekkiline çarptığı için kazada asli kusurlu olduğunu, kaza sonucu müvekkilinin bir dizi ameliyata girdiğini, uzun bir süre yoğun bakımdan çıkamadığını, psikolojisinin altüst olduğunu,
hem kazanın şoku hem de yaşadığı sakatlık sebebiyle hayata küstüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 50.000 TL manevi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren hesaplanacak artan oranlardaki avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar, davacının bedensel zararlarının ve tüm masraflarının ... şirketi tarafından karşılandığını, davacının mükerrer olarak bedensel zararları talep etmesinin hukuka aykırı olduğunu, ...'ın asli ve tam kusurlu olduğu yönündeki iddiaların asılsız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ....000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 01/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, karar davacı vekili ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/19603, K. 2017/2437, 7 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama