Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/19796 K.2016/5180

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davalılar ... ve ... vekili ile diğer davalılar vekilince istenmiş ... ve ... vekilince duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.04.2016 Salı günü davalı asil ... ve vekili Av. ... ile ... geldi. Davalılar ... vd. tarafından gelen olmadı. Davacı asil ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı asil ... ile vekilleri ve davacı asil dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları iki aracın çarpışması sonucu yolcu olan müvekkilinin sol kolundan yaralandığını, sürekli tedavi görmesine rağmen halen kolunun düzelmediğini, kolundaki hareket kaybının %80 olduğunun belirlendiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.500 TL maddi, 48.500 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 18.01.2010 tarihinde harcını tamamlamak suretiyle talebini maddi tazminat için 10.000 TL'ye, manevi tazminat talebini 140.000 TL'ye; 30.12.2013 tarihinde maddi tazminat talebini 97.644,61 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle, maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, 94.299,76 TL maddi, 25.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiş, karar davalılar ... ve ... vekili ile diğer davalılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince çalışma gücü kaybı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, manevi tazminatın takdirinde BK.'nun 47. maddesindeki (6098 s. TBK. md. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar ... ve arkadaşları vekilinin manevi tazminata ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan manevi tazminata ilişkin hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar .... ve ... vekili ile diğer davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-HMK.'nun 176/2 maddesi uyarınca; aynı davada, taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir.

Somut olayda; davacı vekili, 18.01.2010 tarihli dilekçesi ile, dava dilekçesinde talep edilen maddi ve manevi toplam 50.000 TL tazminat istemlerini 150.000 TL olarak ıslah ettiğini bildirmiştir. Bu dilekçesi mahkemece davacı vekiline açıklattırılmış; 29.01.2010 tarihli açıklama dilekçesinde, 10.000 TL maddi, 140.000 TL manevi tazminat istediğini belirtmiştir. Davacı vekili 18.11.2013 tarihli aktüer raporundan sonra, 30.12.2013 tarihinde ikinci bir ıslah dilekçesi vererek bu kez, maddi tazminat istemini ıslahla 97.644 TL'ye yükselttiğini beyan etmiştir. Mahkemece, ilk ıslahın manevi, ikinci ıslahın maddi tazminat için yapıldığı kabul edilerek, 94.299 TL maddi, 25.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Yukarıdaki usul hükmü gereğince, davacı vekili tarafından iki tane ayrı ıslah dilekçesi verilmesi ve mahkemece buna göre hüküm kurulması hatalı olmuştur. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.