Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/19840 K.2014/17056

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.893,60 TL’na çıkarılmıştır. Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup davanın reddine karar verilen 1.616,84 TL yönünden karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

-KARŞI OY-

Mahkemenin görevlerinin kaynağı Anayasa ve yasalarda açıklanmış olup görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gereken hususlardandır. HGK 29.3.1995 tarih 14/855-242, 1.3.1995 tarih 1995/7-641-117 vs kararlarında açıkça vurgulandığı üzere kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış hak dahi oluşmaz. Somut olayda, uyuşmazlığın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması dikkate alınarak, Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi yasalara aykırılık teşkil eder. Yerel mahkeme hükmünün bozulması görüşünde olduğundan sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.