İçeriğe geç
AC
17. Hukuk Dairesi Esas: 2014/19917 Karar: 2014/19535 Tarih:

Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/19917 K.2014/19535

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

17. Hukuk Dairesi 2014/19917 E. , 2014/19535 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacılar vekili; müvekkili ...'ın kızı, diğer davacı ...'ın kardeşinin yolcu olarak bulunduğu davalı ... idaresindeki araca diğer davalı ...'ın sürücüsü olduğu aracın çarpması neticesinde müvekkillerinin murisinin öldüğünü açıklayıp 25.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ... vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ..., kusuru olmadığını savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davalının kısmen kabulü ile 5.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir. Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve Türk Borçlar Kanununun 56.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş bulunmasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 534,60TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/19917, K. 2014/19535, 25 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama