Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/20366 K.2016/10191

Davacı vekili; davacının yolcu olarak bulunduğu araç ile davalılardan ...'in kullanımında olan ve ...'ye ait aracın davalı sürücünün kusuru sonucu çarpışmaları ile davacının yaralandığını, tedavisi sırasında 8 ay boyunca yatakta kaldığını, bu nedenle bakıcı ...'ya ödenen 2.950,00 TL, sağlık görevlisi....'a ödenen 3.150,00 TL, ...

Merkezine ödenen 250,00 TL, nemlendirici cihaz için ödenen 139,00 TL, havalı yatak için ödenen 75,00 TL ve ayrıca 8 aylık mahrum kaldığı döner sermaye gideri 3.239,46 TL olmak üzere toplam 9.803,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesini. 20.03.2013 tarihinde ......

2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/114 esasına kayıt edilen birleşen davasında da ... alınan raporda davacının çalışma gücünden %20 oranında kaybettiğinin belirlendiğini, tedavisi sırasında 8 ay boyunca yatakta kaldığını, bu nedenle bakıcı ....'ya ödenen 2.950,00 TL, sağlık görevlisi

...'a ödenen 3.150,00 TL, ... Merkezine ödenen 250,00 TL, nemlendirici cihaz için ödenen 139,00 TL ve havalı yatak için ödenen 75,00 TL olmak üzere toplam 6.563,54 TL miktarındaki zararı ile sürekli ve geçici iş gücü kaybı nedeniyle uğradığı zararın şimdilik 1.000,00 TL'sinin (alacak miktarı belli olmadığı için) olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili;kusurları bulunmadığını, davacının içinde bulunduğu aracın sürücüsünün kusurlu olduğu, davacının iş gücü kaybının yüksek hesaplandığı, ayrıca istediği bakıcı giderlerinin yüksek olduğu, hesaplanan iş gücü tazminatı kaybının miktarının olması gerekenden yüksek olduğunu, birleştirilen davanın zaman aşımına uğradığını, savunarak aleyhlerine açılan davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ... A.Ş. vekili; kusur oranı, iş görememezlik oranı ve tazminat miktarını kabul etmediğini belirterek aleyhinde açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 117.308,27 TL iş gücü kaybı, 250,00 TL ... Merkezine ödenen bakım gideri, 1.128,52 TL bakıcı gideri, 3.239,46 TL döner sermaye gelir kaybı olmak üzere toplam 121.907,05 TL maddi zararın kaza tarihi olan 07/12/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinin sorumluluğu sigorta poliçesinde yazılı limitle sınırlandırılmak kaydı ile davalılar ..., ... ve ... AŞ'den alınarak davacı tarafa verilmesine; 10.000,00 TL manevi zararın olay tarihi olan 07/12/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Ve ...'den müteselsil olarak alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili ile davalı ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1-a maddesi gereği her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olup olmadığına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenen hususlar ticari davalardır.

TTK 5/1.maddesi gereği ticari davalara bakmakla görevli mahkeme Asliye Ticaret mahkemeleridir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden itibaren yasanın 5/3 maddesi gereği asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki işbölümü olmaktan çıkmış görev ilişkisi haline gelmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 1.maddesi gereği görevi ilişkin kurallar kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir.

Açılan somut birleşen davada davalılar arasında zorunlu mali sorumluluk sigortacısı da bulunmaktadır. Sigorta hukuku 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 6.kitabında 1401 ve devamı maddelerinde, zorunlu sorumluluk sigortası ise 1483 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu durumda Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenen hususlardan olması nedeniyle dava ticari dava olup asliye ticaret mahkemesi görev alanı içinde bulunmakta olup mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.