Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/20566 K.2017/2905

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili; davalı ...'a ait diğer davalı .. yönetimindeki aracın 08/12/2010 tarihinde davacıya çarpması sonucu davacının yaralandığını belirterek, 25.000 TL.manevi, 5.000 TL. maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 21/4/2014 tarihli oturumda maddi tazminat talebinden vazgeçtiğini, manevi tazminata yönelik hüküm kurulmasını talep ettiğini beyan etmiştir.

Davalılar vekili; asli kusurun davacıda olduğunu, kendi kusurundan kaynaklı kaza sebebiyle tazminat isteyemeyeceğini, manevi tazminat isteminin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat davası yönünden davanın reddine, manevi tazminat davası yönünden 10.000 TL.manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava; trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda; davacı vekili 5.000 TL maddi ve 25.000 TL manevi tazminat talep etmiş mahkeme ise maddi tazminat yönünden davanın reddine ve 10.000 TL manevi tazminata karar vermiştir. Buna göre reddedilen maddi ve manevi tazminat için davalılar yararına.... uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte bulunmadığından 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK.nın 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.