Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/21207 K.2017/5219

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 09.05.2017 Salı günü davacı ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ... vatandaşı olan müvekkilinin 02.10.2006 günü karşıya geçmek isterken, trafik ışıklarını dikkate almayan davalı ...'nun yönetimindeki .. plaka sayılı araç ile kendisine çarptığını, kazadan sonra ağır yaralanan müvekkilinin dalağının alındığını, olayda sol bacağının kırıldığını, kaburgasında ve omurgalarında kırık olduğunun tesbit edildiğini, uğradığı kaza sonucu üç kez ameliyat edildiğini, ...ya'daki hastanelerde düzenlenen raporlarının Türkçeye çevrilmesi için 600,00 TL ödediğini belirterek 50.000,00 TL manevi tazminatın 02.10.2006 tarihinden itibaren faizi ile birlikte, 600,00 TL tercüme giderinin 29.04.2010 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, trafik kazası tespit tutanağına göre davacının kırmızı ışıklı trafik işaretinde geçmek yönünde kusurlu bulunduğunu, manevi tazminat şartlarının bulunmadığını, davacının talep etmiş olduğu miktarın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat yönünden; davanın kabulüne, 600,00 TL tercüme giderinin olay tarihi olan 29.04.2010 tarihinden itibaren yasal faizi birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, manevi tazminat yönünden;davanın kısmen kabulüne, 35.000,00 TL manevi tazminatın 02.10.2006 arihinden itibaren yasal faizi birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden davalı yönünden kabul edilen 600,00 TL maddi tazminat yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca ...'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalılar vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370) Yukarıda belirtilen hususlar ve olayın oluş şekli dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.