KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/21627 E., 2015/1113 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle; Mahkemece her iki bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi açısından konusunda uzman kişilerden oluşacak üç kişilik bir bilirkişi kurulundan davacı ve davalı tarafın sunacağı tüm kayıt ve belgeler üzerinde yeniden inceleme yapılması, taraf delillerinin karşılaştırılması suretiyle davalı şirketin haciz bildirisi tarihi itibariyle dava dışı vergi borçlusu ... A.Ş.ne borcunun olup olmadığına ilişkin ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması ondan sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre diğer temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak 1136 sayılı avukatlık yasasının 168/2 maddesi uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarının maktu olarak belirlenmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davalı yararına nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/21627, K. 2015/1113, 29 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama