Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/21751 K.2017/6314

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 12/06/2008 tarihinde davalı turizm şirketine ait, davalı ...'ın sevk ve idaresinde bulunan .... plaka sayılı otobüsün, davalı ... adına kayıtlı, ...'un sevk ve idaresinde bulunan .... plaka sayılı otomobille çarpışması sonucu maddi hasarlı ve yaralanmalı trafik kazasının meydana geldiğini; müvekkilinin bu kazadan dolayı ağır bir şekilde yaralandığını; uzun süren bir tedavi sürecinden geçtiğini ve halen de bu tedavilerinin devam ettiğini; davacının tedavileri sırasında yapmış olduğu harcamalar ve de uğradığı gelir kaybından dolayı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalılar; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 2.283,38 TL maddi tazminatın, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve davalı ... şirket yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 35.00,00 TL manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ...,... Turizm Seyahat Turz. Ve Tic.Ltd.Şti., ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... Turizm Seyahat Turz. ve

Tic.Ltd.Şti. ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6098 sayılı TBK. md. 56. maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.